Porównanie popularnych złączy JST: SH, GH, ZH, PH, XH i VH

„Złącze JST” nie jest pełną specyfikacją części. Ten poradnik porównuje sześć systemów zaciskanych przewód–płytka — SH, GH, ZH, PH, XH i VH — aby pomóc zidentyfikować istniejący interfejs lub wybrać kandydatów do nowej wiązki. Nie obejmuje wszystkich serii JST.

W istniejącym produkcie zacznij od złącza na płytce. W nowym projekcie zacznij od przewodu, obciążenia, dostępnego miejsca i wymagań montażowych. Raster jest przydatnym pierwszym filtrem; właściwą obudowę, styk i złącze płytkowe nadal trzeba zidentyfikować wspólnie.

Identyfikacja nieznanego złącza w pięciu krokach

1. Najpierw znajdź oznaczenie. Sprawdź rysunek urządzenia, zestawienie materiałowe PCB, opakowanie lub dokumentację dostawcy w poszukiwaniu pełnych numerów złącza płytkowego i obudowy. Zapisuj przyrostki zamiast skracać numer do nazwy serii.
2. Policz pozycje i osobno zapisz pozycje obsadzone. Sześciopozycyjna obudowa z czterema przewodami nadal ma sześciopozycyjny interfejs. Sfotografuj powierzchnię łączenia, tak aby puste komory i orientacja były wyraźne.
3. Zmierz rozstaw środków styków. W jednorzędowym złączu z równym rastrem zmierz odległość między pierwszym a ostatnim środkiem i podziel ją przez liczbę odstępów. Cztery pozycje mają trzy odstępy. Nie dziel szerokości obudowy przez liczbę pinów.
4. Porównaj kształt i cechy połączenia. Sprawdź profil komór, kluczowanie, elementy blokujące, wyjście przewodów i współpracujące złącze płytkowe. Wykonaj zdjęcie powierzchni łączenia na wprost i widok z boku. Sam kolor obudowy nie jest wiarygodnym identyfikatorem.
5. Porównaj z rysunkiem przed zamówieniem. Potwierdź pełną parę połączenia i styk, a potem sprawdź numerację pinów i polaryzację. Jeśli wymiary lub kształt się nie zgadzają, pozostaw identyfikację niepotwierdzoną zamiast wciskać najbardziej podobny element.

Przy czterech równomiernie rozstawionych pozycjach pomiar 6.00 mm między pierwszym a ostatnim środkiem wskazuje na raster 2.00 mm, a 7.50 mm na raster 2.50 mm. Takie pomiary pomagają rozróżnić kandydatów. Nie dowodzą, że złącze jest oryginalnym produktem JST, ani nie ustalają pełnego numeru części.

Alternatywne obudowy oznaczone jako SH, GH, ZH, PH, XH i VH. Fotografie nie są rysunkami wymiarowymi; parametry katalogowe oryginalnych JST nie określają parametrów tych próbek.

Zobacz alternatywne złącza serii SH, alternatywne złącza serii GH, alternatywne złącza serii ZH, alternatywne złącza serii PH, alternatywne złącza serii XH i alternatywne złącza serii VH. Te strony produktów dotyczą alternatyw; dobierz dokładną obudowę, styk i interfejs połączenia do zastosowania.

Sześć serii w skrócie

Poniższe wartości elektryczne pochodzą z katalogów oryginalnych JST, sprawdzonych 29 września 2026 r. Każda wartość prądu zachowuje podany warunek przewodu. Nie są to uniwersalne granice dla wszystkich styków, części alternatywnych lub gotowych wiązek.

Seria	Raster styków	Katalogowa wartość prądu, AC/DC	Cecha warta sprawdzenia
SH	1.00 mm	1 A z AWG 28	Kompaktowy interfejs; odróżnij utrzymanie styku w obudowie od utrzymania połączenia
GH	1.25 mm	1 A z AWG 26	Zewnętrzny zatrzask blokujący i dostęp do jego zwolnienia
ZH	1.50 mm	1 A z AWG 26	Profil obudowy i dokładny wariant złącza płytkowego
PH	2.00 mm	2 A z AWG 24	Osłonięte złącze płytkowe i wybrany układ pól dla montażu przewlekanego lub SMT
XH	2.50 mm	3 A z AWG 22	Osłonięte złącze płytkowe; raster nominalny 2.50 mm, nie 2.54 mm
VH	3.96 mm	10 A z AWG 16 i standardowym złączem płytkowym; 7 A z AWG 18 i osłoniętym złączem płytkowym	Zewnętrzna blokada i określony wariant złącza płytkowego

Źródła: katalogi JST dla SH, GH, ZH, PH, XH i VH, strony specyfikacji oraz powiązane rysunki obudów i złączy płytkowych.

Używaj kolumny prądowej do wskazania katalogu wartego dokładniejszej oceny, nie do zatwierdzania obciążenia. Ostateczny wybór musi uwzględniać styk i przewód, warunki otoczenia, obsadzone tory, cykl pracy oraz wzrost temperatury. Większy raster sam nie kwalifikuje wiązki do większego prądu.

Poza rastrem: blokowanie, montaż i prowadzenie przewodów

Oddziel utrzymanie styku od blokowania złącza

Element utrzymujący metalowy styk w plastikowej obudowie pełni inną funkcję niż zatrzask utrzymujący obudowę połączoną ze złączem płytkowym. Ma to znaczenie przy terminach takich jak „housing lance”, czyli języczek blokujący obudowy. GH i VH mają zewnętrzne blokady; dokładna geometria łączenia i zwalniania nadal zależy od wybranych części. Nie traktuj obecności zatrzasku jako parametru odporności na drgania. Oddzielnie oceń podparcie kabla, dostęp do zwolnienia i testy zastosowania.

Sprawdź wariant po stronie płytki

Przywołane katalogi SH i GH pokazują złącza SMT łączone od góry i z boku. ZH i PH obejmują warianty przewlekane i SMT, natomiast przywołane rysunki XH i VH pokazują warianty przewlekane. Dostępność zależy od dokładnej konstrukcji i liczby torów; te kategorie nie oznaczają, że każdy rozmiar jest dostępny w każdym układzie.

Łączenie od góry lub z boku zmienia kierunek podejścia kabla do płytki. Montaż przewlekany lub SMT zmienia sposób mocowania do PCB i układ pól. Żadnego wyboru nie da się wywnioskować ze zdjęcia samej obudowy kablowej. Użyj rysunku wybranego złącza płytkowego do sprawdzenia układu PCB i gabarytów po montażu.

Zostaw miejsce na pełne połączenie

Oprócz plastikowej obudowy uwzględnij drogę łączenia, dostęp do zatrzasku, promień gięcia kabla i odciążenie. Obudowa o małym rastrze, która mieści się między elementami, może nadal nie zostawiać miejsca na bezpieczne podłączanie lub odłączanie kabla.

Inny widok tych samych sześciu próbek alternatywnych obudów.

Zawęź wybór według rzeczywistego ograniczenia

Punkt wyjścia	Przydatna kolejna decyzja
Istniejąca płytka PCB lub kabel zamienny	Zidentyfikuj i zachowaj zatwierdzony interfejs; nie wybieraj innej serii tylko dlatego, że łatwiej ją kupić
Bardzo ograniczone miejsce na płytce	Porównaj pełne rysunki zespołów SH, GH i ZH z wymaganiami przewodów, ich prowadzeniem i dostępem serwisowym
Wybór między PH, XH i SH	Porównaj rastry, kombinacje styku i przewodu oraz układy złączy płytkowych; wybierz według zastosowania, zamiast traktować je jako zamienne rozmiary
Obciążenie przekraczające zweryfikowane możliwości rozważanego interfejsu	Oceń system o odpowiednich parametrach, w tym właściwy wariant VH, jeśli ma zastosowanie, i sprawdź cały tor elektryczny
Kabel wymagający częstego dostępu	Sprawdź obsługę i sposób rozłączania w położeniu montażowym oraz uzgodnij wymagania dotyczące cykli łączenia
Niejasny opis sprzedawcy	Zażądaj oznaczeń producenta, rysunków wymiarowych i próbek przed zatwierdzeniem kompatybilności

Dokładniejsze porównanie dwóch większych systemów z grupy PH/XH/SH znajdziesz w JST PH a XH. SH używa osobnego interfejsu 1.00 mm; nie jest mniejszą obudową, którą można założyć na styki PH lub XH. Zmiana serii wymaga oceny złącza płytkowego, styków, układu pól i procesu montażu, a nie tylko obudowy.

Nazwy serii i numery części to różne poziomy szczegółowości

„VH a VHR” i „ZH a ZHR” mogą wyglądać jak porównania konkurujących serii. W przywołanych katalogach VHR-4N oznacza obudowę VH, a ZHR-4 obudowę ZH. Dodatkowe litery są częścią identyfikacji komponentu, nie dowodem osobnej rodziny złączy. Zobacz tabelę obudów VH, strona 2 i tabelę obudów ZH, strona 3.

Podobnie kompletna wiązka wymaga więcej niż określenia „czteropinowe JST”. Specyfikacja powinna identyfikować obudowę kablową, styk, współpracujące złącze płytkowe, przewód i przyporządkowanie pinów. Potwierdź pełne przyrostki zamówieniowe z aktualnym rysunkiem; skrócone oznaczenie może pomijać istotny wariant.

Zamień identyfikację w użyteczne zapytanie ofertowe na wiązkę

Przygotuj niewielki, kompletny pakiet identyfikacyjny:

• Oznaczenia obudowy i współpracującego złącza płytkowego lub wyraźne fotografie oraz zmierzone wymiary, jeśli identyfikacja jest nieustalona.
• Liczba torów, obsadzone pozycje i opisany rysunek pin–pin z kierunkiem patrzenia.
• Rozmiar żyły, materiał izolacji i średnica zewnętrzna, kolory przewodów oraz ewentualny wskazany styk.
• Gotowa długość, tolerancja, układ odgałęzień i punkty pomiaru długości.
• Ilość, warunki zastosowania, wymagania kontroli i oczekiwane zatwierdzanie próbek.

Do gotowej wiązki Zeakka może pozyskać oryginalne komponenty JST na potrzeby projektu, zależnie od dokładnego doboru części i dostępności, lub ocenić alternatywy bez marki. Oryginalne komponenty nie są sprzedawane oddzielnie. Alternatywa wymaga własnej oceny wymiarów, dopasowania i zastosowania; parametry oryginalnych JST nie dotyczą jej automatycznie. W przypadku SH i ZH dokładna konfiguracja wiązki oraz dostępność ewentualnych wymaganych oryginalnych części są oceniane osobno dla każdego projektu.

Zacznij od wiązek JST na zamówienie lub przejrzyj istniejące strony wiązek GH, PH, XH i VH. Prześlij rysunek lub dane próbki, aby ustalić interfejs i zakres wyceny.

Najczęściej zadawane pytania

Czy to wszystkie typy złączy JST?

Nie. Poradnik obejmuje sześć zaciskanych systemów przewód–płytka. Złącze spoza tej szóstki nadal może być produktem JST, a podobnie wyglądające produkty mogą pochodzić od innych producentów.

Czy można rozpoznać serię po samym rastrze?

Nie. Użyj rastra do zawężenia kandydatów, a następnie porównaj obudowę, współpracujące złącze płytkowe, elementy blokujące i pełne rysunki części. Zapisz niepewności przed zakupem zamiennika.

Czy JST XH ma 2.50 mm czy 2.54 mm?

Przywołany katalog oryginalnych JST XH podaje 2.50 mm. Nie traktuj ogólnej oferty produktu 2.54 mm jako dowodu zgodności z XH.

Czy można ponownie użyć styków przy zmianie serii?

Nie zakładaj tego. Dobierz wskazany styk do docelowej kombinacji obudowy i przewodu. W ramach zmiany ponownie sprawdź proces zaciskania, osadzenie i elektryczne przyporządkowanie pinów.

Czy identyczne kolory przewodów gwarantują tę samą polaryzację?

Nie. Określ numerację pinów i kierunek patrzenia na rysunku wiązki, a następnie zweryfikuj połączenia. Kolor pomaga w identyfikacji, ale nie zastępuje schematu pinów.

Czy do zapytania ofertowego potrzebne jest zdjęcie styku z bliska?

Może pomóc rozpoznać nieznany styk lub rozstrzygnąć pytanie o zacisk, ale pełne oznaczenie części i specyfikacja przewodu są często bardziej przydatne. Do wstępnej identyfikacji preferuj wyraźne zdjęcia powierzchni łączenia, boku i złącza płytkowego z wymiarami. Sama fotografia nie weryfikuje wymiarów zacisku ani siły wyrywania.