JST XH a VH: wybór połączenia kablowego do płytki i obciążenia

JST XH i VH to różne systemy przewód–płytka, a nie dwa rozmiary tej samej zamiennej wtyczki. XH ma raster styków 2.50 mm, a VH 3.96 mm. Wybór należy rozpocząć od współpracującego złącza płytkowego i obciążenia elektrycznego, a następnie uwzględnić przewody, gabaryty po montażu oraz sposób blokowania.

Do istniejącej płytki dobierz połączenie zgodne z zatwierdzonym złączem płytkowym. W nowym projekcie porównaj całe połączenie. Wyższe katalogowe wartości prądu VH mogą kwalifikować je do rozważenia przy innej klasie obciążenia, ale nie zmieniają każdej wiązki VH w wiązkę 10 A. XH warto rozważyć, gdy mniejszy interfejs i wybrana kombinacja przewodów spełniają wymagania.

XH i VH: istotne różnice specyfikacji

Poniższe wartości opisują oryginalne komponenty JST w przywołanych katalogach, sprawdzone 29 września 2026 r. Same nie określają parametrów gotowej wiązki ani alternatywy bez marki.

Kryterium doboru	JST XH	JST VH
Raster styków	2.50 mm	3.96 mm
Katalogowe warunki prądowe	3 A AC/DC z AWG 22	10 A z AWG 16 i standardowym złączem płytkowym; 7 A z AWG 18 i osłoniętym złączem płytkowym
Napięcie katalogowe	250 V AC/DC	250 V AC/DC
Temperatura katalogowa	−25 do +85 °C, z uwzględnieniem wzrostu od prądu	−40 do +105 °C, z uwzględnieniem wzrostu od prądu
Przykład standardowego styku	SXH-001T-P0.6: AWG 28–22, średnica zewnętrzna izolacji 0.9–1.9 mm	SVH-21T-P1.1: AWG 22–18, średnica zewnętrzna izolacji 1.7–3.0 mm
Inna opcja styku	SXH-002T-P0.6: AWG 30–26, średnica zewnętrzna 0.9–1.3 mm	SVH-41T-P1.1: AWG 20–16, średnica zewnętrzna 1.7–3.0 mm
Referencyjna wysokość po połączeniu od góry	9.8 mm	16.5 mm
Blokowanie i interfejs	Osłonięte złącze płytkowe z cechami połączenia właściwymi dla serii	Zewnętrzna blokada obudowy; standardowy i osłonięty wariant złącza płytkowego
Przykładowe oznaczenie obudowy	XHP-4	VHR-4N

Źródła: katalog JST XH, strony 1–4; katalog JST VH, strony 1–3. Wysokości dotyczą konfiguracji referencyjnych, a nie uniwersalnych prześwitów w urządzeniu. Sprawdź pełne rysunki części i przyrostki kodów zamówieniowych.

Zobacz alternatywne złącza serii XH i alternatywne złącza serii VH. Te strony produktów dotyczą alternatyw; dobierz dokładną obudowę, styk i interfejs połączenia do zastosowania.

Zacznij od interfejsu po stronie płytki

Przy wymianie kabla zamontowane złącze płytkowe ogranicza wybór. Zapisz dokładne oznaczenia złącza płytkowego, obudowy i styku, liczbę torów oraz kierunek łączenia. Jeśli nie ma oryginalnego zestawienia materiałowego, prześlij fotografie powierzchni łączenia, profilu bocznego i złącza na płytce oraz zmierzony raster. Nazwa typu „kabel zasilający JST” nie wystarcza do identyfikacji.

Nominalny raster XH wynosi 2.50 mm, nie 2.54 mm. Nie dobieraj złącza płytkowego na podstawie przybliżonego pomiaru linijką lub nazwy w ofercie internetowej. W obudowie czteropozycyjnej odległość między pierwszym a ostatnim środkiem styku obejmuje trzy rastry: 7.50 mm dla XH i 11.88 mm dla VH. To obliczenie pomaga wstępnie ocenić próbkę, ale cały interfejs nadal wymaga potwierdzenia.

Alternatywne obudowy serii XH i VH, pokazane do porównania wizualnego. Parametry katalogowe oryginalnych JST nie określają parametrów tych próbek.

Nie można zamieniać obudów ani styków między tymi seriami tylko dlatego, że liczba torów się zgadza. Przejście z XH na VH zwykle wymaga skoordynowanej oceny złącza PCB, układu pól montażowych, rysunku wiązki i obudowy urządzenia. Przy zmianie mechanicznego interfejsu zachowaj jednoznacznie elektryczne przyporządkowanie pinów.

Traktuj prąd znamionowy jako parametr konfiguracji, nie obietnicę

Przed wyborem serii określ prąd ciągły, obciążenie rozruchowe lub przejściowe, cykl pracy, temperaturę otoczenia i sposób wiązania lub zamknięcia przewodów. Następnie sprawdź wybrane komponenty i przewód jako zespół. Wartość z katalogu złącza nie określa dopuszczalnego wzrostu temperatury dla nieokreślonego produktu końcowego.

Warunki dla standardowego i osłoniętego złącza VH w tabeli są różne. Nie podawaj wartości 10 A dla innej kombinacji złącza płytkowego i przewodu. Tak samo wartość dla XH nie dotyczy bez zmian każdego cieńszego przewodu pasującego do styku XH.

JST ostrzega też przed przekraczaniem znamionowego prądu toru przez proste podzielenie większego obciążenia między równoległe styki VH: nierówny podział prądu wymaga uwzględnienia w projekcie i zapasu. Każdy układ równoległy traktuj jako decyzję inżynierską, nie automatyczne mnożenie wartości katalogowej. Katalog VH, strona 1

To samo napięcie znamionowe w tabeli nie rozstrzyga wymagań izolacji ani zgodności na poziomie urządzenia. Przed zatwierdzeniem projektu sprawdź docelową instalację i obowiązujące wymagania produktu.

Sprawdzaj przewód, styk i obudowę razem

Określ budowę żyły, AWG i średnicę zewnętrzną izolacji. Dwa przewody o tym samym AWG mogą wymagać innego podparcia izolacji. Porównaj oznaczenie styku z oboma wymiarami, zamiast zakładać, że zakres całej serii dotyczy każdego styku.

VH ma dodatkowe ograniczenie obudowy: wersje umożliwiające montaż elementu zabezpieczającego ograniczają średnicę zewnętrzną izolacji do 1.7–2.2 mm według przywołanego katalogu. Potwierdź pełną kombinację obudowy, styku i zabezpieczenia; nie przenoś do niej maksimum 3.0 mm z tabeli styku. Katalog VH, strona 2

W XH styk SXH-001T-P0.6N jest wariantem o małej sile wsuwania, dla którego katalog JST podaje ostrzeżenie dotyczące odporności na drgania. Nie jest to taki sam wybór jak podobnie nazwany standardowy styk. Przy uzgadnianiu wymagań montażu lub serwisu używaj pełnego oznaczenia. Katalog XH, strona 3

Grubszy przewód nie staje się odpowiedni po usunięciu drucików żyły lub wciśnięciu izolacji w styk. Wybierz dopuszczoną kombinację i uzgodnij proces zaciskania, kryteria kontroli oraz zatwierdzenie próbek przed produkcją.

Porównaj gabaryty po montażu i dostęp serwisowy

Złącze może pasować na rysunku PCB, a mimo to być trudne w montażu wewnątrz produktu. Uwzględnij obudowę, wysokość lub głębokość po połączeniu, zgięcie przewodu, odstęp od pokrywy i miejsce na uchwycenie lub zwolnienie złącza. Używaj rysunku wybranego wariantu górnego lub bocznego, zamiast traktować raster jako miarę całkowitych gabarytów.

Zewnętrzna blokada VH też wymaga dostępu. Zaplanuj odłączenie kabla bez ciągnięcia za przewody. Opaski, obejmy i podpory prowadzenia przejmują obciążenia wiązki oddzielnie od własnego blokowania złącza. Sama blokada nie kwalifikuje zespołu do drgań, powtarzanego ruchu ani określonego środowiska.

Do zapytania ofertowego opisany widok obudowy urządzenia może być bardziej przydatny niż samo zdjęcie złącza. Zaznacz stałe powierzchnie, kierunek wyjścia kabla, bazę pomiaru długości i ewentualną pętlę serwisową. Usuń kolizje przed zatwierdzeniem próbek.

Które złącze rozważyć najpierw?

Sytuacja projektu	Praktyczny kolejny krok
Istniejące urządzenie ma złącze płytkowe XH lub VH	Zidentyfikuj i zachowaj zatwierdzony system połączenia, chyba że zatwierdzono zmianę projektu.
Nowy projekt ma mało miejsca na złącze	Oceń rzeczywisty rysunek zmontowanego XH względem przewodów i obciążenia; nie zmniejszaj złącza wyłącznie według wymiarów.
Obciążenie lub przewód wykracza poza wybraną kombinację XH	Oceń właściwą konfigurację VH lub inny system względem pełnych wymagań, w tym warunków złącza płytkowego.
Produkt potrzebuje pewnego, dostępnego rozłączania	Oceń faktyczną geometrię blokowania, dostęp do zwolnienia i podparcie wiązki; określ potrzebną walidację mechaniczną.
Dostawca proponuje nieokreślony „kompatybilny” zamiennik	Zażądaj dokładnych oznaczeń, rysunków, próbek i proponowanych kryteriów odbioru, zanim uznasz go za zamiennik.

Wiązka XH–VH może mieć dwa różne interfejsy na przeciwnych końcach po ocenie projektu. Nie oznacza to bezpośredniego łączenia tych złączy ani zwiększenia parametrów części połączenia o niższej wartości znamionowej. Potwierdź każdy koniec i przyporządkowanie pin–pin.

Co wysłać do wyceny przewodu na zamówienie

Podaj obudowę i współpracujące złącze płytkowe na każdym końcu, określone styki, liczbę torów, specyfikację przewodu, gotową długość i tolerancję, przyporządkowanie pinów oraz ilości. Uwzględnij warunki pracy i wymagania dotyczące prób wyrywania, oceny wzrostu temperatury, blokowania lub innych kontroli. Uzgodnij metody i zakres; sama nazwa serii nie oznacza dodatkowych testów.

Oddziel układ połączeń od wykończenia: układ jednostronny, dwustronny lub rozgałęziony opisuje strukturę obwodu; osłony, etykiety, termokurcze i inne zabezpieczenia opisują dodatkowe prace. Oznacz elementy wymagane oraz te, które można rozważyć jako opcje.

Do gotowej wiązki Zeakka może pozyskać oryginalne komponenty JST na potrzeby projektu, zależnie od dokładnego doboru części i dostępności, lub ocenić alternatywy bez marki. Oryginalne komponenty nie są sprzedawane oddzielnie. Alternatywa wymaga własnej oceny dopasowania i zastosowania; parametry oryginalnych JST nie przenoszą się na nią automatycznie.

Zobacz wiązki JST XH na zamówienie i wiązki JST VH na zamówienie lub prześlij rysunek do wyceny.

Najczęściej zadawane pytania

Czy JST XH jest tym samym co złącze 2.54 mm?

Nie. Katalog JST XH podaje raster 2.50 mm. Potwierdź właściwe złącze płytkowe zamiast polegać na zaokrąglonym opisie sprzedawcy.

Czy można wymienić wtyczkę XH na VH bez zmiany PCB?

Nie jako bezpośredni zamiennik. Geometria połączenia i układ pól na PCB są inne. Każda zmiana wymaga oceny interfejsu płytkowego i całej wiązki.

Czy każdy przewód VH obsługuje 10 A?

Nie. Przywołane warunki 10 A dotyczą AWG 16 i standardowego złącza płytkowego. Inne przewody, złącza płytkowe i warunki montażu wymagają własnej oceny.

Czy VH i VHR to różne serie złączy?

VHR pojawia się w numerach obudów serii VH, np. VHR-4N. Nie jest osobną konkurencyjną serią. Rozróżniaj warianty obudów według pełnego numeru części.

Czy należy wybrać VH tylko dlatego, że jest większe?

Nie. Wybierz konfigurację spełniającą wymagania elektryczne, mechaniczne, przestrzenne i montażowe. Większy rozmiar nie usuwa potrzeby weryfikacji części i wiązki.

Czy do wyboru XH lub VH potrzebne są zdjęcia zacisku z bliska?

Pomagają wyjaśnić rozmiar styku i punkty kontroli, ale nie określają wymiarów zacisku ani wyników testów. Najpierw potrzebne są identyfikacja interfejsu, rysunki i specyfikacje przewodu oraz styku.