Rozdzielanie taśmy kablowej: specyfikacja oddzielonych końców

Rozdzielenie taśmy oddziela wybrane żyły lub ich grupy, aby dotarły do indywidualnych miejsc. Dalsze końce mogą używać styków zaciskanych, określonych przygotowanych końcówek przewodów lub innych zatwierdzonych zakończeń. Pierwotny interfejs IDC taśmy nie definiuje ich automatycznie.

Określ przejście jako część jednej kontrolowanej wiązki: kabel dopuszczający rozdzielenie, miejsce jego początku, wynikowe długości przewodów i cel każdej żyły. Szkic pokazujący tylko sześć rozchodzących się linii pozostawia istotne decyzje produkcyjne i kontrolne otwarte.

Zdefiniuj granicę rozdzielenia i każdy punkt końcowy

Fikcyjne EX-BR-03: C1–C3 kończą się w P1, a C4–C6 w P2. Szkic nie kwalifikuje kabla do rozdzielania ani terminala do powstałego przewodu.

Ilustracja poglądowa. Fikcyjne przykłady nie są zatwierdzonymi konfiguracjami produktów, instrukcjami narzędzi ani wynikami kontroli.

Potwierdź dopuszczalność rozdzielenia konkretnego kabla

Nie każde płaskie połączenie jest rozdzielalną taśmą. FFC, płaski kabel ekranowany lub z płaszczem oraz taśma ze złączonych okrągłych żył wymagają różnych zasad obsługi i oceny zakończenia. Zidentyfikuj dokładny kabel przed użyciem określeń „rozdzielić”, „obrać” lub „rozsunąć”.

Jako konkretny przykład karta techniczna 3M 3365, TS-0080-B, opisuje linkową konstrukcję 28 AWG jako rozdzielalną do odgałęzień lub osobnych zakończeń. To stwierdzenie dotyczy tego produktu. Nie ustala metody rozdzielania, dopuszczalnych uszkodzeń ani kompatybilności dalszych styków dla innego kabla.

Poproś o właściwe instrukcje przygotowania i oceń rozdzieloną izolację oraz żyły według kryteriów wybranej konstrukcji. Nie zapożyczaj głębokości noża lub siły rozdzielania ze zdjęcia. Proponowane wzmocnienie przejścia także potrzebuje określenia materiału, położenia i zastosowania.

Poradnik IDC i zaciskania obejmuje wcześniejszy wybór sposobu zakończenia. Ten artykuł dotyczy przejścia po zaproponowaniu konstrukcji mieszanej.

Zaznacz koniec taśmy i początek rozdzielenia

Zdefiniuj poprzeczną granicę rozdzielenia i bazę pomiarową przy złączu taśmowym. Podaj stan wiązki podczas kontroli wymiaru. Swobodna płaska wiązka i kabel prowadzony wokół wspornika mają różne odniesienia pomiarowe.

Następnie zwymiaruj każdą grupę lub przewód od granicy do określonej dalszej bazy. Wymiar do strony łączenia złącza różni się od surowej długości żyły do cięcia i długości odsłoniętej miedzi. Zachowaj te odniesienia oddzielnie.

Nie przypisuj rozdzielonemu obszarowi uniwersalnego promienia gięcia lub ochrony. Oceń przebieg montażowy, pobliskie krawędzie i obciążenia dla rzeczywistego kabla oraz urządzenia.

Zachowaj pełną tabelę żyła–koniec

Fikcyjny przykład EX-BR-03 ma sześć ciągłych żył C1 do C6. J1 to poglądowe złącze taśmowe, a P1 i P2 to poglądowe dalsze złącza trzykomorowe. Oznaczenia nie odtwarzają komercyjnego układu styków, nie identyfikują części do zamówienia ani nie zatwierdzają konstrukcji.

Wymagane jest wszystkich sześć wierszy. Różne wiersze pozostają elektrycznie osobne; przykład nie zawiera splotów połączeniowych, wspólnych powrotów ani nieużywanych żył. P1 otrzymuje C1–C3, a P2 C4–C6. Przy wyborze części dodaj jednoznaczne widoki każdego rzeczywistego złącza i jego numeracji komór.

W tym przykładzie proponowany płaski wymiar od nazwanej bazy strony łączenia J1 do granicy rozdzielenia wynosi 160 ± 2 mm. Każdy wyjściowy przewód ma 80 ± 3 mm, mierzone wzdłuż osi od tej granicy do właściwej bazy strony łączenia P1 lub P2. Fikcyjne wartości ilustrują osobne kontrolowane wymiary. Nie są długościami do cięcia i nie określono niezależnej tolerancji całkowitej.

Rozprowadzenie grup nie zmienia tabeli. Przypisanie żyły do innego styku zmienia ją i wymaga nowego rysunku oraz definicji testu.

Sprawdź dalszy styk względem rozdzielonego przewodu

Sama wielkość żyły kabla IDC nie zatwierdza styku zaciskanego. Sprawdź konstrukcję żyły, profil i wymiary izolacji, przygotowanie oraz narzędzia dla faktycznie rozdzielonego przewodu. Raster kabla lub grubość całej taśmy nie mogą bez wyjaśnienia zastąpić średnicy zewnętrznej izolacji pojedynczego przewodu.

Dla porównania katalog JST XH podaje SXH-002T-P0.6 dla AWG 30–26 przy średnicy izolacji 0.9–1.3 mm. Jest to udokumentowana granica doboru, nie dowód dopasowania rozdzielonej żyły taśmowej 28 AWG. Ustal istotną geometrię izolacji i uzyskaj potwierdzenie zastosowania zamiast zatwierdzać styk wyłącznie na podstawie AWG.

Jeśli nie można potwierdzić odpowiedniego bezpośredniego zakończenia, potraktuj inną konstrukcję jako nową propozycję. Dodanie połączenia żył lub zmiana na przewody pojedyncze wprowadza własne części, wymiary, ochronę i weryfikację. Pokaż zmianę zamiast ukrywać ją pod ogólną nazwą rozdzielenia.

Skontroluj przejście i przetestuj całą mapę

Zapisz zatwierdzony kabel, miejsce rozdzielenia, przygotowane końce i referencje celów wraz z rewizją wiązki. Oceń dostępną izolację przy przejściu i wzdłuż oddzielonych przewodów według właściwych kryteriów. Czysty wygląd nie ustala parametrów ukrytego zakończenia.

Definicja testu połączeń musi obejmować każdy wymagany styk tabeli oraz niezamierzone połączenia między sieciami. Uwzględnij wszystkie dalsze końce w mapie przyrządu. Pozytywny test tylko przy J1 nie potwierdza połączeń P1 i P2.

Zachowaj osobne wyniki fizyczne i elektryczne. Poradnik kontroli IDC wyjaśnia granice dowodów, a arkusz specyfikacji taśmy szerszy zapis wiązki.

Pytania o rozdzielanie

Czy każdą taśmę można rozdzielić na pojedyncze przewody?

Nie. Potwierdź dokładną konstrukcję kabla i dozwolone przygotowanie. Deklaracja producenta o rozdzielalności nie obejmuje automatycznie innej taśmy, FFC ani konstrukcji ekranowanej.

Czy 28 AWG gwarantuje zgodność ze stykiem zaciskanym 28 AWG?

Nie. Budowa żyły, wymiary i profil izolacji, zastosowanie styku oraz narzędzia nadal wymagają przeglądu. Zewnętrzne wymiary taśmy nie zastępują właściwych wymiarów rozdzielonego przewodu.

Czy długość rozdzielenia można podać jedną liczbą całkowitą?

Pozostawi to nieokreśloną granicę rozdzielenia i zasięg poszczególnych przewodów. Zdefiniuj część główną i długości wyjściowe od jednoznacznych baz, wraz ze stanami pomiaru i tolerancjami rozstrzygającymi.

Dołącz definicję przejścia do zapytania o wycenę

Dla niestandardowych wiązek taśmowych prześlij dokładny numer kabla, pełną mapę, granicę rozdzielenia, długości wyjściowe i wymagania dalszych komponentów. Zeakka koordynuje handel i zaopatrzenie; przygotowanie kabla, wykonalność zakończeń i kontrole wymagają przeglądu dostawcy dla projektu. Skontaktuj się z Zeakka, przesyłając rysunek i wyraźnie oznaczając nieustaloną kompatybilność styków.