Pionowe i kątowe złącza na PCB: kierunek łączenia i przestrzeń na przewody
Spis treści
Złącze może mieścić się w obudowie, a mimo to po zamontowaniu płytki nie da się podłączyć do niego wtyku. Brakującym wymiarem często jest przestrzeń potrzebna do zbliżenia, połączenia, zwolnienia i wyjęcia złącza kablowego, a nie sama wysokość złącza na płytce.
Wybierz kierunek łączenia na podstawie kolejności montażu i obsługi. Następnie osobno sprawdź wyprowadzenie przewodów, ich trasę po zamontowaniu oraz mocowanie do płytki. Złącze kątowe nie jest automatycznie najlepszym rozwiązaniem w niskiej obudowie, a pionowe nie gwarantuje łatwego dostępu od góry.
Określ kierunek względem PCB
W stosowanej tutaj terminologii pionowa oś łączenia jest prostopadła do powierzchni PCB, a oś złącza kątowego jest do niej równoległa. „Pionowe” nie oznacza skierowanego w górę względem siły ciężkości. Płytka zamontowana w pozycji stojącej nadal ma własną płaszczyznę odniesienia.
Ogólna specyfikacja zastosowania Molex rozróżnia konfiguracje pionowe, kątowe i łączone od góry. Pokazany w niej wariant łączony od góry łączy się prostopadle do płytki, podczas gdy podłączone przewody biegną równolegle do niej. Przypomina to, że kierunek łączenia i kierunek wyprowadzenia przewodów to różne cechy. Sprawdź terminologię na rysunku wybranego produktu, zamiast uznawać samą nazwę za opis geometrii. Molex 2166940000-AS, rewizja B, punkt 1-2, strona 6
Wyłącznie schematyczne widoki z boku. Strzałki wskazują oś łączenia, a nie trasę przewodów ani kolejność montażu produkcyjnego. Kształty nie są rysunkami produktów i nie zachowują skali.
Porównaj całą przestrzeń zajmowaną przez instalację
Wymiary złącza na płytce opisują jeden komponent. Cała instalacja obejmuje również jego wtyk, wyprowadzenie przewodów i ewentualne miejscowe zabezpieczenia. Przestrzeń potrzebna chwilowo podczas łączenia może być większa od przestrzeni zajmowanej po montażu.
Przewiń w poziomie, aby przeczytać wszystkie kolumny.
| Pytanie | Pionowa oś łączenia | Kątowa oś łączenia |
|---|---|---|
| Z której strony musi być wprowadzane złącze kablowe? | Po torze prostopadłym do powierzchni płytki. | Po torze równoległym do powierzchni płytki. |
| Co zwykle blokuje ten tor? | Pokrywa, inna płytka lub element konstrukcji nad interfejsem. | Ściana obudowy, sąsiedni komponent lub niedostępna krawędź płytki. |
| Gdzie trzeba zapewnić dostęp do zwalniania? | Sprawdź rzeczywiste położenie zatrzasku i dostęp wokół złącza kablowego. | Sprawdź, czy obudowa lub trasa przewodów nie zasłania rzeczywistego zatrzasku. |
| Jaka przestrzeń pozostaje po połączeniu? | Zmierz cały połączony zestaw i wymaganą trasę przewodów. | Zmierz występ wzdłuż płytki, całkowitą wysokość i trasę przewodów. |
Są to pytania projektowe, a nie uniwersalne różnice w parametrach. W konkretnej obudowie każda orientacja może wymagać większej dostępnej przestrzeni montażowej.
Nie porównuj wysokości niepołączonego złącza z jednej karty katalogowej z wysokością połączonego zestawu z innej. Ustal bazę wymiarową rysunku, uwzględnione komponenty i kierunek widoku. Jeżeli osłona ekranu, tuleja lub przepust zmienia obrys końca przewodu, uwzględnij tę konfigurację przy ocenie przestrzeni.
Sprawdź kolejność montażu przed wyborem mniejszego obrysu
Rozważ przykładową obudowę ze zdejmowaną górną pokrywą i małą przestrzenią obok PCB. Interfejs pionowy może pozwalać na podłączenie przewodu od góry przed założeniem pokrywy. Interfejs kątowy przy ścianie bocznej może nie zapewniać toru potrzebnego do wsunięcia lub wyjęcia wtyku.
Rozważ teraz układ płytek ułożonych jedna nad drugą, z dostępnym otworem bocznym i ograniczoną przestrzenią nad złączem. Dostęp z boku może być łatwiejszy. Nie wyznacza to jednak automatycznie właściwego złącza: nadal muszą mieścić się cały jego występ, przestrzeń zwalniania i trasa przewodów.
W obu układach przejdź przez planowaną kolejność: montaż płytki, podłączenie przewodu, zamocowanie, założenie pokrywy i późniejsze rozłączenie. Ustal, które części można rzeczywiście zdemontować podczas obsługi. Jeżeli jedyna możliwa procedura wymaga wyjęcia całej PCB, przekaż tę konsekwencję projektantowi urządzenia, zamiast odkrywać ją dopiero podczas naprawy.
Oddzielnie narysuj wyprowadzenie i zginanie przewodu
Narysuj planowaną trasę od wyjścia ze złącza do pierwszego podparcia lub miejsca docelowego. Złącze ustawione zgodnie z dostępnym otworem nadal może wymagać niewykonalnego skrętu przewodu tuż za obudową.
Określ to przejście na podstawie wymagań wybranego przewodu lub kabla i instrukcji zastosowania złącza. Nie wpisuj uniwersalnego prześwitu ani promienia gięcia tylko dlatego, że złącze opisano jako kątowe. Płaska grupa przewodów, kabel z płaszczem i zabezpieczony koniec kabla mogą zajmować różną przestrzeń.
Ogólne instrukcje Molex ostrzegają przed wymuszaniem trasy przewodów obciążającej złącze oraz przed nadmiernym zginaniem lub rozciąganiem przy połączeniu. Stosuj szczegółowe instrukcje rzeczywistego zestawu, zamiast wykorzystywać zatrzask do utrzymywania kabla w wymuszonej pozycji. Molex 2166940000-AS, rewizja B, punkt 10-5, strony 33–34
Poradnik odciążania mechanicznego przewodów wyjaśnia odrębne zagadnienie przenoszenia obciążeń mechanicznych. Decyzja o orientacji określa przestrzeń i dostęp; nie potwierdza skuteczności odciążenia.
Orientacja nie określa sposobu montażu na PCB
Pionowe i kątowe opisują układ łączenia. Przewlekane i powierzchniowe opisują sposób zakończenia na płytce. Określ oba, zamiast używać jednego jako skrótu drugiego.
Jako konkretny przykład dokumentacji oficjalna tabela serii Molex 43650 określa część 436500200 jako kątowe złącze Micro-Fit do montażu przewlekanego, z zatrzaskowym plastikowym kołkiem blokującym na PCB. Są to odrębne cechy tej części; inne złącze kątowe nie musi mieć takich samych elementów mocujących. Przykład przedstawia dane oryginalnego komponentu, a nie specyfikację zamiennika Zeakka. Tabela serii Molex 43650, część 436500200
Zmiana orientacji również nie sprowadza się do zamiany samego wzoru pól i otworów. Sprawdź rzeczywisty układ PCB, elementy pozycjonujące, wskazany wtyk i wszelkie zmiany położenia zamontowanego złącza. Zachowaj przyporządkowanie pinów i widok zdefiniowany na rysunku; obrót ilustracji złącza nie wystarcza do potwierdzenia równoważności elektrycznej.
Przełóż decyzję o układzie na zapytanie zakupowe
Prześlij oznaczenie lub rysunek wybranego złącza na płytce, oznaczenie współpracującego złącza kablowego oraz prosty przekrój obudowy pokazujący płaszczyznę PCB. Zaznacz planowany kierunek wsuwania, dozwolony obrys połączonego zestawu i obszar, który musi pozostawać dostępny do zwalniania. Określ, czy część montowana na płytce ma być dostarczona, czy stanowi tylko odniesienie do wykonania wiązki.
Istniejące zamienniki Micro-Fit i zamienniki JST GH są punktami wyjścia do oceny komponentów. Zdjęcia katalogowe nie potwierdzają wszystkich dostępnych orientacji, wzorów montażowych ani konkretnych kombinacji łączenia. Dla wiązki z zakończonymi przewodami zobacz wiązki Micro-Fit na zamówienie lub wiązki JST GH na zamówienie.
Zeakka koordynuje zakupy i ocenę dostawców jako partner handlowy. Poproś o ocenę projektu, podając ograniczenia układu i dokładne oznaczenia, aby proponowany zestaw komponentów można było sprawdzić pod kątem montażu i dostępu serwisowego urządzenia, a nie tylko nazwy rodziny złączy.
Udostępnij artykuł
Pomóż innym znaleźć tę treść